Πώς αγοράζεται και πωλείται η προστασία στα Στενά του Hormuz
Σε ένα φουτουριστικό κτίριο στο κέντρο του Λονδίνου, δερματόδετοι τόμοι περιέχουν αρχεία γραμμένα με πένα και μελάνι για πλοία που χάθηκαν στη θάλασσα τα τελευταία 250 χρόνια.
Μία από τις εκατοντάδες καταχωρίσεις στα αποκαλούμενα «Loss Books» καταγράφει την καταστροφή του Τιτανικού τον Απρίλιο του 1912.
Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, οι νέες καταχωρίσεις εξακολουθούν να γράφονται χειρόγραφα με πένα χήνας από το προσωπικό που είναι γνωστό ως «waiters».
Το πιο διάσημο ναυάγιο στην ιστορία είχε ασφαλιστεί από τη Lloyd’s of London για 1 εκατομμύριο λίρες Αγγλίας (περίπου 101,6 εκατ. λίρες σε σημερινές τιμές).
Η ανεπίσημη έδρα της παγκόσμιας ασφαλιστικής βιομηχανίας βρίσκεται στο επίκεντρο της ναυτασφάλισης εδώ και περισσότερους από τρεις αιώνες.
Έτσι, όταν η Τεχεράνη απέκλεισε τα Στενά του Hormuz ως απάντηση στις επιθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου, η αγορά της Lloyd’s ενεργοποιήθηκε άμεσα.
Μέσα σε μία νύχτα, οι κίνδυνοι διέλευσης από τα στενά εκτοξεύθηκαν και τα ασφάλιστρα χρειάστηκε να προσαρμοστούν αναλόγως.
Τα συμβόλαια πολεμικής ασφάλισης ακυρώθηκαν γρήγορα και επανεκδόθηκαν σε πολύ υψηλότερες τιμές.
Οι ασφαλιστές επανεξετάζουν καθημερινά το ρίσκο
Οι ασφαλιστές πλοίων εξετάζουν εκ νέου τις τιμές και τους «παράγοντες ατομικού κινδύνου» μετά τις νέες επιθέσεις στη Μέση Ανατολή αυτή την εβδομάδα, δήλωσε ο David Smith, επικεφαλής ναυτασφαλίσεων στη βρετανική ασφαλιστική μεσιτική εταιρεία McGill and Partners.
«Μετά από μια περίοδο σχετικής σταθερότητας και ανάκαμψης των όγκων διέλευσης, τα πρόσφατα γεγονότα στα Στενά του Hormuz έχουν αλλάξει ξανά το τοπίο του κινδύνου», ανέφερε στο CNN.
Αμέσως μετά τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις, τα ασφάλιστρα για πλοία που διέρχονταν από τα στενά εκτοξεύθηκαν έως και στο 10% της αξίας ενός πλοίου, από περίπου 0,25%-0,5% πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με τον Marcus Baker, παγκόσμιο επικεφαλής ναυτασφαλίσεων και φορτίων στη Marsh.
Για ένα δεξαμενόπλοιο αξίας 100 εκατ. δολαρίων, «αυτό σημαίνει ένα ταξίδι 10 εκατ. δολαρίων», σημείωσε. Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου για το κύτος των πλοίων, τα οποία καλύπτουν ζημιές ή απώλειες λόγω σύγκρουσης, έχουν έκτοτε υποχωρήσει στο 1%-3% της αξίας του πλοίου.
Παράλληλα, ορισμένοι ασφαλιστές προσφέρουν «μπόνους μη απαίτησης αποζημίωσης» (no-claims bonuses), επιστρέφοντας στους πλοιοκτήτες το ήμισυ του ασφαλίστρου εφόσον τα πλοία τους διασχίσουν τα στενά χωρίς κάποιο περιστατικό, δήλωσε ο Baker στο CNN.
Έξι λεπτά για να ασφαλιστεί ένα πλοίο
Η κρίση στα Στενά του Hormuz αποτελεί υπόθεση υψηλού ρίσκου για τις ασφαλιστικές εταιρείες.
Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου «θα ακολουθούν ακριβώς ό,τι συμβαίνει γεωπολιτικά… σχεδόν σε ωριαία βάση», εξήγησε ο Smith της McGill and Partners.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ασφαλιστές που καλύπτουν πλοία τα οποία θέλουν να περάσουν από τα στενά επιθυμούν πλέον να τιμολογούν τα συμβόλαια μόλις έξι ώρες πριν από το ταξίδι, αντί για το συνηθισμένο διάστημα των 24-48 ωρών.
Μετά την έκδοση, τα συμβόλαια ισχύουν μόλις για τρεις έως επτά ημέρες προτού χρειαστεί να επαναδιαπραγματευτούν.
Ο Smith περιέγραψε στο CNN την περίπτωση ενός πλοιοκτήτη που τον κάλεσε ένα πρωί ζητώντας κάλυψη για πιθανή διέλευση από τα στενά την ίδια ημέρα, υπό την καθοδήγηση του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού.
Ο Smith του έδωσε μια τιμή και περίμενε. Ο πλοιοκτήτης τηλεφώνησε ξανά το απόγευμα για να επιβεβαιώσει το ταξίδι και να «δεσμεύσει την κάλυψη», δηλαδή να ενεργοποιήσει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο.
Το πρόβλημα; Το πλοίο επρόκειτο να εισέλθει στα στενά μόλις έξι λεπτά μετά το τηλεφώνημα.
«Χρειάστηκε εγώ και τρεις μεσίτες… να φωνάζουμε στους ασφαλιστές στο τηλέφωνο», θυμήθηκε ο Smith. Μέσα σε 10 λεπτά, το πιστοποιητικό ασφάλισης είχε τοποθετηθεί στη γέφυρα διοίκησης του πλοίου.
Το πλήρωμα επέμενε να δει το ίδιο το ασφαλιστήριο, ώστε να διασφαλίσει ότι οι οικογένειές τους θα λάμβαναν αποζημίωση σε περίπτωση που κάτι τους συνέβαινε στο επικίνδυνο πέρασμα από τα στενά.
Το συγκεκριμένο πλοίο κατάφερε να περάσει με ασφάλεια. Ωστόσο, δεκάδες άλλα δεν στάθηκαν τόσο τυχερά, με τουλάχιστον 14 ναυτικούς να έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της σύγκρουσης, σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό.
Μέχρι στιγμής, κανένα πλοίο που έχει καταγραφεί στο φετινό Loss Book δεν έχει καταστραφεί κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο.
Ωστόσο, περισσότερα από 50 πλοία έχουν δεχθεί επιθέσεις στην περιοχή από την έναρξη της κρίσης, πολλά από τα οποία ήταν ασφαλισμένα μέσω της αγοράς του Λονδίνου, σύμφωνα με τον Neil Roberts, επικεφαλής ναυτασφαλίσεων και αεροπορικών ασφαλίσεων στην Lloyd’s Market Association.
Ένα ταξίδι γεμάτο κινδύνους
Παρότι η ασφάλιση παρέμεινε διαθέσιμη καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, οι περισσότεροι πλοιοκτήτες επέλεξαν να μην περάσουν από τα στενά, λόγω της απειλής επιθέσεων.
Η Lloyd’s δεν αναμένει τεράστιες απώλειες για τις ασφαλιστικές εταιρείες, με βάση την έκθεσή τους στην περιοχή.
Ωστόσο, σημαντικοί κίνδυνοι παραμένουν: από τις θαλάσσιες νάρκες και τις συνεχιζόμενες αμερικανοϊρανικές επιθέσεις μέχρι τη δυσκολία πλοήγησης σε νέες και σε ορισμένες περιπτώσεις στενότερες διαδρομές εισόδου και εξόδου από τα στενά.
Η ασφαλιστική εταιρεία Allianz ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι περίπου 1.150 φορτηγά πλοία, με συνολική εκτιμώμενη αξία πλοίων και φορτίων 125 δισ. δολάρια, παραμένουν εγκλωβισμένα στον Περσικό Κόλπο.
Εάν η σύγκρουση παραταθεί για αρκετούς ακόμη μήνες και τα πλοία παραμείνουν ακινητοποιημένα, ένας μεγάλος αριθμός τους θα μπορούσε να θεωρηθεί «ολική απώλεια», καθώς ουσιαστικά θα είναι παγιδευμένα και δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρακτικά, σύμφωνα με τον Roberts της Lloyd’s Market Association.
Σε άλλες περιπτώσεις, οι πλοιοκτήτες ενδέχεται να εξασφαλίσουν αποζημιώσεις για το πρόσθετο κόστος λειτουργίας και επάνδρωσης πλοίων που παραμένουν εγκλωβισμένα στα στενά.
Τα ασφάλιστρα, πάντως, δύσκολα θα επιστρέψουν στα προπολεμικά επίπεδα βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, δήλωσε ο Ben Stone, επικεφαλής ναυτασφαλίσεων κύτους στην ασφαλιστική μεσιτική εταιρεία Aon.
«Η αγορά πρέπει να δει ότι οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί (μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν) τηρείται και ότι ο αριθμός των επιθέσεων τελικά μειώνεται ή εξαφανίζεται», σημείωσε.
Το ζήτημα των διοδίων στα Στενά του Hormuz
Ένας ακόμη πιθανός πονοκέφαλος για πλοιοκτήτες και ασφαλιστές είναι τα διόδια διέλευσης στα Στενά του Hormuz.
Οι δυτικές ασφαλιστικές εταιρείες θα αρνηθούν να καλύψουν πλοία που πληρώνουν τέλη σε οντότητες υπό κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται αρκετοί σημαντικοί ιρανικοί οργανισμοί.
Ακόμη και αν μια τρίτη χώρα, όπως το Ομάν, εμπλεκόταν στη συλλογή των τελών, οι χρεώσεις πιθανότατα θα εξακολουθούσαν να παραβιάζουν το διεθνές ναυτικό δίκαιο, επιτρέποντας στους ασφαλιστές να απορρίψουν ταξίδια ή να τερματίσουν την ασφαλιστική κάλυψη.
Εκεί όπου καταγράφονται ναυάγια εδώ και αιώνες
Σχεδόν συνώνυμη με την παγκόσμια ναυτιλία, η Lloyd’s έχει καταγράψει θαλάσσιες απώλειες από όλο τον κόσμο από το 1774, σε εκατοντάδες Loss Books.
Οι απώλειες πλοίων καταχωρίζονται από τους «waiters», το προσωπικό υποδοχής της αγοράς, που παρακολουθεί ειδικά μαθήματα καλλιγραφίας ώστε να ενημερώνει σωστά τα αρχεία. Οι καταγραφές εξακολουθούν να γίνονται με πένα από φτερό κύκνου και μελάνι.
Η ονομασία «waiters» αποτελεί αναφορά στις απαρχές της ασφαλιστικής αγοράς στο καφέ του Edward Lloyd το 1688, όπου πραγματικοί σερβιτόροι πρόσφεραν καφέ και τις τελευταίες ειδήσεις από τη ναυτιλία.
Η ναυτική ιστορία είναι παντού εμφανής στο κτίριο της Lloyd’s. Στο κέντρο της αίθουσας ασφαλίσεων, όπου οι μεσίτες αναζητούν κάλυψη από εξειδικευμένους ασφαλιστές, η καμπάνα Lutine Bell αποτελεί διαρκή υπενθύμιση των κινδύνων στη θάλασσα.
Η καμπάνα ανασύρθηκε το 1858 από το ναυάγιο του HMS Lutine, το οποίο είχε βυθιστεί στις ολλανδικές ακτές περίπου 60 χρόνια νωρίτερα.
Παραδοσιακά χτυπούσε για ειδήσεις σχετικά με καθυστερημένα πλοία — μία φορά για την απώλεια του πλοίου και δύο φορές για την ασφαλή επιστροφή του. Σήμερα χρησιμοποιείται μόνο σε τελετουργικές περιστάσεις, όπως την Ημέρα Μνήμης για την τιμή των πεσόντων στρατιωτών.
Χτύπησε επίσης μία φορά μετά τον θάνατο της βασίλισσας Elizabeth II και δύο φορές όταν ο King Charles III ανέβηκε στον θρόνο.
Ένα κτίριο από το μέλλον με ρίζες στο παρελθόν
Παρότι το εσωτερικό της Lloyd’s είναι ιστορικό, η εξωτερική εμφάνιση του κτιρίου θυμίζει σκηνικό επιστημονικής φαντασίας.
Σχεδιασμένο από τον Βρετανό αρχιτέκτονα Richard Rogers και κατασκευασμένο το 1986, χαρακτηρίστηκε περίφημα ως «η πετρελαϊκή εξέδρα της Lime Street» από τον τότε Prince Charles.
Η επιβλητική πρόσοψη από ατσάλι και γυαλί, με τους ανελκυστήρες, τις τουαλέτες, τις σκάλες και τους αγωγούς τοποθετημένους εξωτερικά, οδήγησε στο παρατσούκλι «το κτίριο που είναι γυρισμένο από μέσα προς τα έξω».
Η αισθητική του αξία εξακολουθεί να διχάζει, όμως το υψηλής τεχνολογίας κτίριο της Lloyd’s είναι ένα από τα ελάχιστα κτίρια που κατασκευάστηκαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και έχουν χαρακτηριστεί ως διατηρητέα στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και ιστορικής τους σημασίας.
Ένας χαρακτηρισμός που μοιάζει απόλυτα ταιριαστός για μια σύγχρονη αγορά η οποία παραμένει βαθιά ριζωμένη στην παράδοση.
www.bankingnews.gr
Μία από τις εκατοντάδες καταχωρίσεις στα αποκαλούμενα «Loss Books» καταγράφει την καταστροφή του Τιτανικού τον Απρίλιο του 1912.
Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, οι νέες καταχωρίσεις εξακολουθούν να γράφονται χειρόγραφα με πένα χήνας από το προσωπικό που είναι γνωστό ως «waiters».
Το πιο διάσημο ναυάγιο στην ιστορία είχε ασφαλιστεί από τη Lloyd’s of London για 1 εκατομμύριο λίρες Αγγλίας (περίπου 101,6 εκατ. λίρες σε σημερινές τιμές).
Η ανεπίσημη έδρα της παγκόσμιας ασφαλιστικής βιομηχανίας βρίσκεται στο επίκεντρο της ναυτασφάλισης εδώ και περισσότερους από τρεις αιώνες.
Έτσι, όταν η Τεχεράνη απέκλεισε τα Στενά του Hormuz ως απάντηση στις επιθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου, η αγορά της Lloyd’s ενεργοποιήθηκε άμεσα.
Μέσα σε μία νύχτα, οι κίνδυνοι διέλευσης από τα στενά εκτοξεύθηκαν και τα ασφάλιστρα χρειάστηκε να προσαρμοστούν αναλόγως.
Τα συμβόλαια πολεμικής ασφάλισης ακυρώθηκαν γρήγορα και επανεκδόθηκαν σε πολύ υψηλότερες τιμές.
Οι ασφαλιστές επανεξετάζουν καθημερινά το ρίσκο
Οι ασφαλιστές πλοίων εξετάζουν εκ νέου τις τιμές και τους «παράγοντες ατομικού κινδύνου» μετά τις νέες επιθέσεις στη Μέση Ανατολή αυτή την εβδομάδα, δήλωσε ο David Smith, επικεφαλής ναυτασφαλίσεων στη βρετανική ασφαλιστική μεσιτική εταιρεία McGill and Partners.
«Μετά από μια περίοδο σχετικής σταθερότητας και ανάκαμψης των όγκων διέλευσης, τα πρόσφατα γεγονότα στα Στενά του Hormuz έχουν αλλάξει ξανά το τοπίο του κινδύνου», ανέφερε στο CNN.
Αμέσως μετά τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις, τα ασφάλιστρα για πλοία που διέρχονταν από τα στενά εκτοξεύθηκαν έως και στο 10% της αξίας ενός πλοίου, από περίπου 0,25%-0,5% πριν από τον πόλεμο, σύμφωνα με τον Marcus Baker, παγκόσμιο επικεφαλής ναυτασφαλίσεων και φορτίων στη Marsh.
Για ένα δεξαμενόπλοιο αξίας 100 εκατ. δολαρίων, «αυτό σημαίνει ένα ταξίδι 10 εκατ. δολαρίων», σημείωσε. Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου για το κύτος των πλοίων, τα οποία καλύπτουν ζημιές ή απώλειες λόγω σύγκρουσης, έχουν έκτοτε υποχωρήσει στο 1%-3% της αξίας του πλοίου.
Παράλληλα, ορισμένοι ασφαλιστές προσφέρουν «μπόνους μη απαίτησης αποζημίωσης» (no-claims bonuses), επιστρέφοντας στους πλοιοκτήτες το ήμισυ του ασφαλίστρου εφόσον τα πλοία τους διασχίσουν τα στενά χωρίς κάποιο περιστατικό, δήλωσε ο Baker στο CNN.
Έξι λεπτά για να ασφαλιστεί ένα πλοίο
Η κρίση στα Στενά του Hormuz αποτελεί υπόθεση υψηλού ρίσκου για τις ασφαλιστικές εταιρείες.
Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου «θα ακολουθούν ακριβώς ό,τι συμβαίνει γεωπολιτικά… σχεδόν σε ωριαία βάση», εξήγησε ο Smith της McGill and Partners.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ασφαλιστές που καλύπτουν πλοία τα οποία θέλουν να περάσουν από τα στενά επιθυμούν πλέον να τιμολογούν τα συμβόλαια μόλις έξι ώρες πριν από το ταξίδι, αντί για το συνηθισμένο διάστημα των 24-48 ωρών.
Μετά την έκδοση, τα συμβόλαια ισχύουν μόλις για τρεις έως επτά ημέρες προτού χρειαστεί να επαναδιαπραγματευτούν.
Ο Smith περιέγραψε στο CNN την περίπτωση ενός πλοιοκτήτη που τον κάλεσε ένα πρωί ζητώντας κάλυψη για πιθανή διέλευση από τα στενά την ίδια ημέρα, υπό την καθοδήγηση του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού.
Ο Smith του έδωσε μια τιμή και περίμενε. Ο πλοιοκτήτης τηλεφώνησε ξανά το απόγευμα για να επιβεβαιώσει το ταξίδι και να «δεσμεύσει την κάλυψη», δηλαδή να ενεργοποιήσει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο.
Το πρόβλημα; Το πλοίο επρόκειτο να εισέλθει στα στενά μόλις έξι λεπτά μετά το τηλεφώνημα.
«Χρειάστηκε εγώ και τρεις μεσίτες… να φωνάζουμε στους ασφαλιστές στο τηλέφωνο», θυμήθηκε ο Smith. Μέσα σε 10 λεπτά, το πιστοποιητικό ασφάλισης είχε τοποθετηθεί στη γέφυρα διοίκησης του πλοίου.
Το πλήρωμα επέμενε να δει το ίδιο το ασφαλιστήριο, ώστε να διασφαλίσει ότι οι οικογένειές τους θα λάμβαναν αποζημίωση σε περίπτωση που κάτι τους συνέβαινε στο επικίνδυνο πέρασμα από τα στενά.
Το συγκεκριμένο πλοίο κατάφερε να περάσει με ασφάλεια. Ωστόσο, δεκάδες άλλα δεν στάθηκαν τόσο τυχερά, με τουλάχιστον 14 ναυτικούς να έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της σύγκρουσης, σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό.
Μέχρι στιγμής, κανένα πλοίο που έχει καταγραφεί στο φετινό Loss Book δεν έχει καταστραφεί κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στον Περσικό Κόλπο.
Ωστόσο, περισσότερα από 50 πλοία έχουν δεχθεί επιθέσεις στην περιοχή από την έναρξη της κρίσης, πολλά από τα οποία ήταν ασφαλισμένα μέσω της αγοράς του Λονδίνου, σύμφωνα με τον Neil Roberts, επικεφαλής ναυτασφαλίσεων και αεροπορικών ασφαλίσεων στην Lloyd’s Market Association.
Ένα ταξίδι γεμάτο κινδύνους
Παρότι η ασφάλιση παρέμεινε διαθέσιμη καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, οι περισσότεροι πλοιοκτήτες επέλεξαν να μην περάσουν από τα στενά, λόγω της απειλής επιθέσεων.
Η Lloyd’s δεν αναμένει τεράστιες απώλειες για τις ασφαλιστικές εταιρείες, με βάση την έκθεσή τους στην περιοχή.
Ωστόσο, σημαντικοί κίνδυνοι παραμένουν: από τις θαλάσσιες νάρκες και τις συνεχιζόμενες αμερικανοϊρανικές επιθέσεις μέχρι τη δυσκολία πλοήγησης σε νέες και σε ορισμένες περιπτώσεις στενότερες διαδρομές εισόδου και εξόδου από τα στενά.
Η ασφαλιστική εταιρεία Allianz ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι περίπου 1.150 φορτηγά πλοία, με συνολική εκτιμώμενη αξία πλοίων και φορτίων 125 δισ. δολάρια, παραμένουν εγκλωβισμένα στον Περσικό Κόλπο.
Εάν η σύγκρουση παραταθεί για αρκετούς ακόμη μήνες και τα πλοία παραμείνουν ακινητοποιημένα, ένας μεγάλος αριθμός τους θα μπορούσε να θεωρηθεί «ολική απώλεια», καθώς ουσιαστικά θα είναι παγιδευμένα και δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρακτικά, σύμφωνα με τον Roberts της Lloyd’s Market Association.
Σε άλλες περιπτώσεις, οι πλοιοκτήτες ενδέχεται να εξασφαλίσουν αποζημιώσεις για το πρόσθετο κόστος λειτουργίας και επάνδρωσης πλοίων που παραμένουν εγκλωβισμένα στα στενά.
Τα ασφάλιστρα, πάντως, δύσκολα θα επιστρέψουν στα προπολεμικά επίπεδα βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, δήλωσε ο Ben Stone, επικεφαλής ναυτασφαλίσεων κύτους στην ασφαλιστική μεσιτική εταιρεία Aon.
«Η αγορά πρέπει να δει ότι οποιαδήποτε συμφωνία επιτευχθεί (μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν) τηρείται και ότι ο αριθμός των επιθέσεων τελικά μειώνεται ή εξαφανίζεται», σημείωσε.
Το ζήτημα των διοδίων στα Στενά του Hormuz
Ένας ακόμη πιθανός πονοκέφαλος για πλοιοκτήτες και ασφαλιστές είναι τα διόδια διέλευσης στα Στενά του Hormuz.
Οι δυτικές ασφαλιστικές εταιρείες θα αρνηθούν να καλύψουν πλοία που πληρώνουν τέλη σε οντότητες υπό κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται αρκετοί σημαντικοί ιρανικοί οργανισμοί.
Ακόμη και αν μια τρίτη χώρα, όπως το Ομάν, εμπλεκόταν στη συλλογή των τελών, οι χρεώσεις πιθανότατα θα εξακολουθούσαν να παραβιάζουν το διεθνές ναυτικό δίκαιο, επιτρέποντας στους ασφαλιστές να απορρίψουν ταξίδια ή να τερματίσουν την ασφαλιστική κάλυψη.
Εκεί όπου καταγράφονται ναυάγια εδώ και αιώνες
Σχεδόν συνώνυμη με την παγκόσμια ναυτιλία, η Lloyd’s έχει καταγράψει θαλάσσιες απώλειες από όλο τον κόσμο από το 1774, σε εκατοντάδες Loss Books.
Οι απώλειες πλοίων καταχωρίζονται από τους «waiters», το προσωπικό υποδοχής της αγοράς, που παρακολουθεί ειδικά μαθήματα καλλιγραφίας ώστε να ενημερώνει σωστά τα αρχεία. Οι καταγραφές εξακολουθούν να γίνονται με πένα από φτερό κύκνου και μελάνι.
Η ονομασία «waiters» αποτελεί αναφορά στις απαρχές της ασφαλιστικής αγοράς στο καφέ του Edward Lloyd το 1688, όπου πραγματικοί σερβιτόροι πρόσφεραν καφέ και τις τελευταίες ειδήσεις από τη ναυτιλία.
Η ναυτική ιστορία είναι παντού εμφανής στο κτίριο της Lloyd’s. Στο κέντρο της αίθουσας ασφαλίσεων, όπου οι μεσίτες αναζητούν κάλυψη από εξειδικευμένους ασφαλιστές, η καμπάνα Lutine Bell αποτελεί διαρκή υπενθύμιση των κινδύνων στη θάλασσα.
Η καμπάνα ανασύρθηκε το 1858 από το ναυάγιο του HMS Lutine, το οποίο είχε βυθιστεί στις ολλανδικές ακτές περίπου 60 χρόνια νωρίτερα.
Παραδοσιακά χτυπούσε για ειδήσεις σχετικά με καθυστερημένα πλοία — μία φορά για την απώλεια του πλοίου και δύο φορές για την ασφαλή επιστροφή του. Σήμερα χρησιμοποιείται μόνο σε τελετουργικές περιστάσεις, όπως την Ημέρα Μνήμης για την τιμή των πεσόντων στρατιωτών.
Χτύπησε επίσης μία φορά μετά τον θάνατο της βασίλισσας Elizabeth II και δύο φορές όταν ο King Charles III ανέβηκε στον θρόνο.
Ένα κτίριο από το μέλλον με ρίζες στο παρελθόν
Παρότι το εσωτερικό της Lloyd’s είναι ιστορικό, η εξωτερική εμφάνιση του κτιρίου θυμίζει σκηνικό επιστημονικής φαντασίας.
Σχεδιασμένο από τον Βρετανό αρχιτέκτονα Richard Rogers και κατασκευασμένο το 1986, χαρακτηρίστηκε περίφημα ως «η πετρελαϊκή εξέδρα της Lime Street» από τον τότε Prince Charles.
Η επιβλητική πρόσοψη από ατσάλι και γυαλί, με τους ανελκυστήρες, τις τουαλέτες, τις σκάλες και τους αγωγούς τοποθετημένους εξωτερικά, οδήγησε στο παρατσούκλι «το κτίριο που είναι γυρισμένο από μέσα προς τα έξω».
Η αισθητική του αξία εξακολουθεί να διχάζει, όμως το υψηλής τεχνολογίας κτίριο της Lloyd’s είναι ένα από τα ελάχιστα κτίρια που κατασκευάστηκαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και έχουν χαρακτηριστεί ως διατηρητέα στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και ιστορικής τους σημασίας.
Ένας χαρακτηρισμός που μοιάζει απόλυτα ταιριαστός για μια σύγχρονη αγορά η οποία παραμένει βαθιά ριζωμένη στην παράδοση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών